Oxaalzuur te koop

Oxaalzuur met de moleculaire formule H2C2O4, ook bekend als ethaandizuur, is een wit, in water oplosbaar giftig kristallijn zuur, dat in veel planten voorkomt. Het is een witte kristallijne vaste stof die een kleurloze oplossing in water kan vormen. De geconjugeerde base, bekend als oxalaat, is een chemating agent voor metaalionen. Oxalaten worden overal in de natuur aangetroffen, vaak in planten als oxalaten, calciumoxalaat wordt in bijna alle planten aangetroffen. Oxaalzuur wordt veel gebruikt in de bouw en industriële reiniging, rioolwaterzuivering, farmaceutische producten, zeldzame aarden, fijne chemicaliën, dagelijkse chemicaliën, textieldruk- en verfindustrie en vele andere industrieën.

• Oxaalzuur is een kleurloos, zuilvormig kristal, oplosbaar in water, maar onoplosbaar in organische oplosmiddelen zoals ether.
• Oxalaat heeft een sterk coördinatie-effect en is een ander type metaalchelerend middel in plantaardige voedingsmiddelen. Wanneer oxaalzuur wordt gecombineerd met enkele aardalkalimetaalelementen, zal het de oplosbaarheid ervan sterk verminderen. Calciumoxalaat is bijvoorbeeld bijna onoplosbaar in water. Daarom heeft de aanwezigheid van oxaalzuur een grote invloed op de biologische beschikbaarheid van essentiële mineralen. Wanneer oxaalzuur wordt gecombineerd met enkele overgangsmetaalelementen, zal het een oplosbaar complex vormen en de oplosbaarheid ervan sterk verhogen vanwege het coördinatie-effect van oxaalzuur. 
• Oxaalzuur begint te sublimeren bij 100℃, sublimeert snel bij 125℃, sublimeert in grote hoeveelheden bij 157℃ en begint vervolgens te ontbinden.
• Ethaandizuur kan reageren met basen, verestering, zuurhalide en amidatiereacties ondergaan. Dan kan er ook een reductiereactie optreden en bij verhitting een decarboxyleringsreactie. Watervrij oxylzuur heeft hygroscopische eigenschappen.
• Oxaalzuur zuurgraad. Ethaandizuur is een sterk zuur, dat 100,000 keer sterker is dan azijnzuur. Het heeft de algemene eigenschappen van zuur. Het kan bijvoorbeeld neutraliseren met alkali, de kleur van de indicator veranderen.
• Oxalaat heeft sterke redoxeigenschappen. Ondertussen kan het gemakkelijk worden geoxideerd tot koolstofdioxide en water wanneer het in wisselwerking staat met oxidanten. Het kan de zure kaliumpermanganaatoplossing verkleuren en reduceren tot tweewaardige mangaanionen. Ethaandizuur kan ook inktvlekken op de doekstrepen wegwassen.
• Oxaalzuur ontleedt tot koolstofdioxide, koolstofmonoxide en water bij 189.5℃ of in aanwezigheid van geconcentreerd zwavelzuur.
• Oxalaat is giftig. Het is irriterend en corrosief voor de huid en slijmvliezen, en wordt gemakkelijk opgenomen door de opperhuid en slijmvliezen en veroorzaakt vergiftiging. 

Industriële productiemethoden omvatten voornamelijk de natriumformiaatmethode, de oxidatiemethode, de carbonylsynthesemethode, de glycoloxidatiemethode, de propyleenoxidatiemethode en de koolmonoxidekoppelingsmethode.

Natriumformiaatmethode

Na het zuiveren van koolmonoxide reageert het met natriumhydroxide onder druk om natriumformiaat te genereren. En vervolgens natriumformiaat dehydrogeneren bij hoge temperatuur om natriumoxalaat te genereren. Vervolgens lood (of verkalken), verzuren, kristalliseren, dehydrateren van het natriumoxalaat tot het droog is en andere processen om afgewerkt oxaalzuur te krijgen.

Oxidatie methode

Met behulp van zetmeel of glucosevloeistof als grondstof, in aanwezigheid van aluinkatalysator, wordt oxaalzuur verkregen door oxidatiereactie met salpeterzuur en zwavelzuur. Stuur de stikstofoxiden in het uitlaatgas naar de absorptietoren om te worden teruggewonnen en genereer vervolgens verdund salpeterzuur.

Carbonyl-synthesemethode

Zuiver eerst koolmonoxide tot meer dan 90%. En ondergaat een carbonyleringsreactie met butanol in aanwezigheid van een palladiumkatalysator om dibutyloxalaat te genereren en vervolgens oxaalzuur te verkrijgen door hydrolyse. Deze methode is verdeeld in de vloeistoffasemethode en de gasfasemethode.

Ethyleenglycol oxidatiemethode

Met ethyleenglycol als grondstof wordt het verkregen door oxidatie met lucht in aanwezigheid van salpeterzuur en zwavelzuur.

Propyleenoxidatiemethode

Het oxidatieproces bestaat uit twee stappen. De eerste stap is oxidatie met salpeterzuur om propyleen om te zetten in α-nitromelkzuur, daarna verdere katalytische oxidatie om oxaalzuur te verkrijgen. De tweede stap kan ook gemengd zuur gebruiken als oxidant.