Chemate Groep-logo

Wat is PVC-suspensiehars?

PVC-suspensiehars is een polymeer dat wordt gemaakt van vinylchloride-monomeer door middel van suspensiepolymerisatie. De suspensiemethode is niet alleen de meest gangbare methode voor de productie van PVC-hars , maar de meeste PVC-hars die op de markt verkrijgbaar is, is ook PVC-suspensiehars.

Productieproces van PVC-suspensiehars

Over het algemeen omvat de productiemethode van PVC-suspensiehars drie hoofdprocessen. Ten eerste, gebruik water als het suspenderende medium. Ten tweede, wordt het vloeibare vinylchloridemonomeer gedispergeerd in druppels onder roeren. Ten derde, het polymerisatieproces van vinylchloridedruppels en PVC-deeltjes. Initiator opgelost in het vinylchloridemonomeer ontleedt in vrije redicals bij de polymerisatietemperatuur en initieert de polymerisatiereactie. Ondertussen kan dispergeermiddel opgelost in water de hechting van PVC-VCM gezwollen deeltjes beschermen nadat de VCM-druppels een bepaalde conversiesnelheid bereiken.

Acetyleenmethode en acetyleenoxychloreringsmethode zijn de twee belangrijkste methoden om vinylchloride te bereiden. De zuiverheid van VCM die wordt gebruikt voor de suspensiepolymerisatiemethode is boven de 99.9%. Productiegrondstoffen zijn erg belangrijk voor de kwaliteit van PVC-suspensiehars.

Belangrijkste factoren die de deeltjesmorfologie van PVC-suspensiehars beïnvloeden

De belangrijkste factoren zijn het dispergeermiddel en het roeren. Andere relatief minder belangrijke factoren zijn de conversiesnelheid, de polymerisatietemperatuur, de water-olieverhouding, de initiator, de pH-waarde, enz.

Verspreidend

Vanwege de verschillende soorten dispergeermiddelen die worden gebruikt, kan polyvinylchloridehars worden onderverdeeld in losse en compacte harsen. Compacte harsen worden in principe geëlimineerd en het voorkeursdispergeermiddel voor het produceren van losse harsen is polyvinylalcohol.

Om PVC-hars te verkrijgen met losse en uniforme deeltjes, een smalle deeltjesgrootteverdeling en een geschikte schijnbare dichtheid, is het moeilijk voor een enkel dispergeersysteem om aan de bovenstaande vereisten te voldoen. Vaak worden twee of meer dispergeercomposietsystemen gebruikt. Door het dispersiesysteem te gebruiken voor suspensiepolymerisatie (met polyvinylalcohol met een hoge mate van alcoholyse als hoofddispergeermiddel en polyvinylalcohol met een lage mate van alcoholyse als secundair dispergeermiddel) is het relatief eenvoudig om PVC-suspensiehars te bereiden die voldoet aan de vereisten voor de deeltjesvorm.

De hoeveelheid geschikt dispergeermiddel heeft ook een grote invloed op de vorm van polyvinylchlorideharsdeeltjes. De hoeveelheid dispergeermiddel moet worden geselecteerd op basis van de roertoestand, waterverhouding en productvereisten.

Roeren

Het effect van roeren op de morfologie van polyvinylchlorideharsdeeltjes manifesteert zich voornamelijk in het beïnvloeden van de deeltjesgrootte, deeltjesgrootteverdeling en porositeit van PVC-suspensiehars. Het effect van roeren en het effect van dispergeermiddel werken op elkaar in en vullen elkaar aan.

De relatiecurve tussen de gemiddelde deeltjesgrootte van polyvinylchloridehars en de roersnelheid is zadelvormig. Wanneer de roersnelheid lager is dan de kritische snelheid, neemt de deeltjesgrootte af met de toename van de snelheid en speelt de dispersie een belangrijke rol. Wanneer de roersnelheid hoger is dan de kritische snelheid, neemt de deeltjesgrootte toe met de toename van de roersnelheid. De roerintensiteit heeft ook invloed op het niveau van de deeltjesmicrostructuur. Met de toename van de roersnelheid worden de primaire deeltjes van polyvinylchloridehars dunner, neemt de porositeit toe en neemt de olie-absorptiesnelheid toe.

Wisselkoersen

Om een ​​polyvinylchloridehars met een losse structuur te verkrijgen, moet de conversiesnelheid goed worden gecontroleerd. Wanneer de conversiesnelheid laag is, bevindt zich een laag dispergeerfilm op het oppervlak van de druppel. Naarmate de polymerisatie vordert, worden de dispersie en de beschermende film geleidelijk een entcopolymeer en wordt de filmhechting steeds sterker. Wanneer de conversiesnelheid 5%~15% is, hebben de druppels de neiging om samen te smelten en bevinden ze zich in een onstabiele toestand. Als de conversiesnelheid >30% is, neemt de sterkte van de film toe, neemt de samensmelting af en wordt deze geleidelijk stabiel.

Polymerisatietemperatuur

De invloed van de polymerisatietemperatuur op de morfologie van polyvinylchlorideharsdeeltjes heeft voornamelijk invloed op de porositeit. De porositeit is omgekeerd evenredig met de polymerisatietemperatuur. De polymerisatietemperatuur is laag en de gevormde harsstructuur is relatief los. De porositeit van de polyvinylchloridehars verkregen door polymerisatie bij hoge temperatuur is laag. Dit komt omdat naarmate de polymerisatietemperatuur toeneemt, de primaire deeltjes kleiner worden, de mate van fusie dieper wordt en de deeltjes bolvormig zijn. Wanneer de polymerisatietemperatuur laag is, is het gemakkelijk om onregelmatige aggregaten te vormen, waardoor de porositeit toeneemt.

Water-olieverhouding

Bij het voeden wordt de verhouding van water tot het gewicht van vinylchloridemonomeer de water-olieverhouding genoemd. De porositeit van harsdeeltjes is recht evenredig met de waterverhouding en de schijnbare dichtheid is omgekeerd evenredig met de waterverhouding. Onder invloed van roeren wordt het vinylchloridemonomeer verspreid in druppeltjes van 30-150 μm. Wanneer de water-olieverhouding 1:1 is, is er voldoende vrije vloeistof en is de viscositeit van het systeem laag, wat zorgt voor de stroming en het warmteoverdrachtseffect.

Echter, na polymerisatie in losse deeltjes, wordt een aanzienlijke hoeveelheid water geadsorbeerd op de binnenste en buitenste poriën en deeltjesoppervlakken, wat de vrije vloeistof vermindert, de viscositeit van het systeem versterkt en warmteoverdracht bemoeilijkt. Dit zal de deeltjesgrootteverdeling van de geproduceerde polyvinylchloridehars slechter maken en de deeltjesvorm en representatiedichtheid worden beïnvloed. Daarom mag de water-olieverhouding niet te klein zijn in de daadwerkelijke productie. Bij het produceren van losse hars moet de water-olieverhouding worden gecontroleerd boven 1.0~1.6.

initiatiefnemer

De activiteit en hoeveelheid geschikte initiatoren hebben ook een grote invloed op de morfologie van PVC-suspensieharsdeeltjes. Initiator is een belangrijk hulpmiddel om de polymerisatiesnelheid aan te passen en heeft dus een bepaalde invloed op de vorm van polyvinylchloridedeeltjes. De keuze van de hoeveelheid initiator moet worden bepaald op basis van de polymerisatietemperatuur, waterverhouding en productvereisten.

PH waarde

Als de pH-waarde van de suspensie te hoog of te laag is, zal het dispergeermiddel en het colloïde retentievermogen van het dispergeermiddel worden verminderd, wat uiteindelijk zal leiden tot dikkere PVC-harsdeeltjes. Experimenten hebben bewezen dat de pH-waarde van de suspensie wordt gehandhaafd op 6.5~8.5, wat de beste deeltjesverdeling heeft.

Daarnaast zijn er nog factoren die de vorm van polyvinylchloridedeeltjes beïnvloeden, zoals de waterkwaliteit, de kwaliteit van het vinylchloridemonomeer, instrumentmetingen, enz. Al deze factoren zijn opgenomen in het gehele suspensiereactiesysteem en vormen een systeemkracht, die een alomvattend effect heeft op de vorm van de harsdeeltjes.

STUUR ONS NU EEN BERICHT

X

    Neem nu contact met ons op en wij reageren binnen 24 uur.